ساعت حدود ۱۱ شب بود و من داشتم در یکی از خیابان های نزدیک خوابگاه قدم می زدم . صدای قرائت دعای کمیل از چند صد متری به گوش می رسید . گویا به مناسبت ایام فاطمیه مراسم عزاداری در دانشگاه برقرار بود . صدی مداح مراسم عجب سوز عجیبی داش
ت . « یا سیدتنا و مولاتنا …». گوشه ای نشستم و چند لحظه ای به فکر فرو رفتم . انواع فکرها داشت از ذهنم عبور می کرد . ناگهان صدای عبور اتوبوسی از کنارم رشته افکارم را از هم گسست . کمی جلوتر اتوبوس مقابل درب خوابگاه متوقف شد و عده ای دختر و پسر از اتوبوس پیاده شدند . نمی دانستم موضوع چیست فقط با تعجب نگاه می کردم . به اتوبوس که دقت کردم پلاکارتی را روی آن دیدم که با ماژیک نوشته بود کانون ایرانشناسی ! اندکی آن طرف تر دختران و پسرانی که از اتوبوس پیاده شده بودند دور هم حلقه زدند و هر از چند گاهی کسی چیزی می گفت و بقیه می خندیدند . ناخودآگاه من هم خنده ام گرفت اما نه به موضوعی که آن ها در رابطه با آن صحبت می کردند بلکه به این قضیه که اینجا جمیع دختران و پسران مسلمان ! دور هم گرد آمده اند و مشغول خوش گذرانی هستند و کمی آن طرفتر عده ای برای شهادت بزرگ بانوی اسلام مراسم عزاداری برپا کرده اند . اعصابم حسابی به هم ریخت . ترکیب صدای مداح مراسم با خنده های آن جمع دانشجو بدجوری اذیتم می کرد . طاقت نیاوردم . بلند شدم به سمت خوابگاه رفتم . به هر حال شاید آن جا صدای مداح نمی آمد ولی حداقل صدای خنده دختر و پسر هم شنیده نمی شد !
کدام دانشگاه اسلامی ؟!
۱
دانشگاه اسلامی !
تا این که سید حسن نصر الله در کنفرانسی خبری از آگاهی حزب الله از برنامه مدون مستکبران جهانی و اعراب خودفروخته برای خلع سلاح مقاومت و در واقع بی دفاع کردن لبنان خبر می دهد و صراحتاْ اعلام می کند که حزب الله به هیچ وجه تن به این کار نخواهد داد . چند ساعت از این کنفرانس نمی گذرد که نیروهای حزب الله در اقدامی که تحیر تمامی جهانیان را برانگیخت دست به محاصره و تسخیر لانه ها جاسوسی استکبار که همانا مراکز وابسته به گروه ۱۴ مارس است ، می زند . مقر برخی رسانه ها و روزنامه های وطن فروش به دست حزب الله می افتد . نیرو های آمریکایی و صهیونیستی که دست و پای خود را گم کرده اند هنوز نمی دانند چه تصمیمی در مقابل این حرکت شجاعانه حزب الله بگیرند . شایعاتی از استعفای سینیوره به گوش می رسد ، روباه پیر کشور و وطن را رها کرده و متواری می شود .