خب سلام!

اولاً باید بابت این که زود تبریک می گم من رو ببخشید. از اونجایی که احتمال روزای بعد از انتخابات سرم شلوغ باشه و نتونم پست بزنم گفتم موقعیت مناسبیه که پیروزی احمدی نژاد رو در انتخابات ریاست جمهوری به همه ایرانی ها تبریک بگم. ان شالله همه دست به دست هم بدیم و کشور رو در طی ۴ سال آینده به خوبی بسازیم.

دوماً امروز یعنی پنجشنبه که میشه دیروز خب! تهران بودم. یه سفر ۱۲ ساعته! ای بابا! چرا فکر بد می کنید؟ نرفته بودم یاد بگیرم چطوری در انتخابات تقلب کنیم! :) ستاد هم نرفتم. هیچ کدوم از احمدی نژادی ها رو هم رویت نکردم! رفته بودم برای شرکت در کنفرانس امنیت مرکز تحقیقات مخابرات ایران. مقاله گروهی ما با امیر مهدی و قبله عالم و دو تا دیگه از بچه ها در اونجا پذیرفته شده بود و رفته بودیم برای ارائه. برای بار اول هم برای من و البته هم برای آپا تجربه خوبی بود. به نظرم برخی مقالات واقعاً در سطح یه کنفرانس نبودن. به هر حال مقاله هم به خوبی ارائه شد و از معدود مقالاتی بود که خیلی مورد توجه قرار گرفت. بعد از ارائه چند دیقه ای با هادی و بقیه بچه ها مشغول پاسخگویی به ابهامات مخاطب ها بودیم. بخور بخور هم که خیلی خوب و در سطح بالایی به راه بود! :))

سوماً شرمنده که وبلاگ رو به روز نمی کنم. به هر حال اینجا خاک می خوره و گاهی اوقات ما یه گرد گیری می کنیم.

همین.

تا بعد یا علی …

سال
۸۴ زمانی که دولت نهم بر سر کار آمد عده ای رییس جمهور را متهم می کردند که با
آمدنش ایران به ورطه ی جنگ و تقابل مستقیم با آمریکا و دیگر زورگویان عالم خواهد
افتاد. او را متهم می کردند که شاید نتواند دولت را حتی برای یک سال اداره کند.
متهمش می کردند که از جوانان دور و برش کاری ساخته نیست و نمی توان تنها با تکیه
بر ملت ، برای ایران طرحی نو در انداخت. به او می گفتند که بهتر است برای اداره ی
کشور با انسان های کارکشته که عضو مجامع سیاسی هستند مشورت کند و به حرف آنها گوش
کند. او را متهم می کردند که قادر نخواهد بود پرونده ی هسته ای ایران را به جایی
برساند و آن را سرانجامی دهد. به او می گفتند که باید با اقتصاد بین المللی همراه
و همصدا شود وگرنه ایران پیشرفت نخواهد کرد. چند سال بعد به سفر های استانی اش
ایراد گرفتند. گفتند که هم نشینی با محرومان در شان رییس جمهور نیست. نباید رییس
جمهور با دهاتی ها و مظلومان سر یک سفره بنشیند. بعد به او گوشزد کردند که باید در
عرصه ی علمی کاری بکند. هنوز ما به تکنولوژی های نوین دست نیافته ایم و…

اما
با تمام این احوال احمدی نژاد با مظلومان سر یک سفره نشست، کارهایی که خود و
همکارانش برای آن واقعا زحمت کشیده و شبانه روز نخواببیده بودند، به خود نسبت نداد
بلکه همه را لطف  خدا و از کمک وهمراهی
مردم دانست. در برابر زورمندان عالم ایستادگی کرد و  ما جلوی چشم آنها به انرژی هسته ای دست یافتیم،
ماهواره به آسمان فرستادیم، به سلول های بنیادی دست پیدا کردیم و هزاران اختراع و
اکتشاف را به جامعه ی بشری تقدیم کردیم و…

بعد
از چهار سال همان “جماعت همیشه تهمت زن “هنوز هم به تهمت هایشان ادامه
می دهند، آمار می دهد می گویند آمار غلط است، استدلال می کند می گویند یک طرفه
هست، قسم می خورد می گویند دروغ است… اما با تمام این تهمت زنی ها و نامرادی ها
بالاخره ملت ایران در روز ۲۲ خرداد کار را دوباره تمام خواهد کرد و نشان خواهد داد
که ملت ایران فراموشکار زحمات خادمش نخواهد بود.