توضیح اینکه در این وبلاگ چه خبر است و چه خبر خواهد بود، کار خیلی سختی است. همین را بگویم که اینجا را یک وبلاگ نویس ،که تا به حال تجربه داشتن چند وبلاگ را داشته است، می نویسد. سرویس های مختلف را تجربه کرده است و حالا تصمیم گرفته است یک فنجان فکر را بنویسد. اسمش را گذاشته است یک فنجان فکر، احتمالاً چون که فکر را باید نوشید، آن هم در آرامش. مثل یک فنجان قهوه یا چای. آرام آرام مزه اش کرد و از نوشیدنش لذت برد. دلیل دیگرش هم احتمالاً این است که اینجا فکر شخصی نویسنده منتشر می شود. فکر همه جا می رود؛ از عشق گرفته تا سیاست و فرهنگ و علم و تکنولوژی، مثل یک فنجان که گاهی در آن چای می ریزند و گاهی قهوه و نسکافه و گاهی هم چیزهای دیگر!
خلاصه اش کنم، هر چه بیشتر بخوانید، بیشتر درباره ی یک فنجان فکر می فهمید و البته خواندن شما موجبات خرسندی من است!