وقتی که ندانی می خواهی چه بگویی و چه بنویسی و وقتی از گفتن اصل حرفت بترسی و یا هرچی! به هر حال حرف خودت را نزنی و وقتی خضعبلات و روزمره نویسی را با عاشقانه نویسی اشتباه بگیری، نهایتاً حاصلش می شود:
آب و خاک، نوشته جعفر مدرس صادقی، قیمت ۱۹۵۰ تومان.
تیمسار زیادی تند می رود و به نظر او هر حرکتی در داخل چارچوب نظام محکوم به شکست است و اگر قرار باشد کاری صورت گیرد، از طرف نیروهای خارج از این چارچوب و یا به قول خودش ری یل آپزیشن است.
زیباترین بخش «استخوان خوک و دست های جذامی» اوج گرفتن حرکت زمان در انتهای کتاب بود. آنجا که نشان می داد که زندگی به همین سرعت و به همین راحتی در گذر است. سخنرانی نه چندان دلچسب دانیال البته در بستر همین حرکت سریع، شاید کمی جذاب بود. البته سوسن هم نباید فراموش کرد:
«ببین کیا! من دوستت دارم. دلم می خواد باهام عروسی کنی. دلم می خواد برات بچه بیارم. دوتا، سه تا. هر چندتا که تو بخوای. دلم می خواد برات غذا درست کنم. لباس هات رو بشویم، اتو کنم. من هم می خوام مثل بقیه باشم. تو رو خدا من رو رها نکن. من دیگه نمی خوام برگردم. این انصاف نیست من رو تا اینجا بیاری و بعد رها کنی. من هم می خوام آدم باشم…»
پ.ن:
«استخوان خوک و دست های جذامی» داستانی است نوشته مصطفی مستور. کتابی دوست داشتنی و کوتاه برای گذراندن دو ساعت در دنیای زیبای داستان فارغ از همه جدل های روزمره زندگی.