اپیوم از وبلاگ نویسان اهل جنبش سبز، توییت می کند:

چند دقیقه بعد در ذیل این توییت در فرندفید تعدادی شمایل غم و لعنت و این طور رفتار ها جمع می شود. البته ساعت ۴ صبح است. قطعاً اگر ساعت بهتری بود از این سبک ابراز ناراحتی ها و لعن فرستادن ها بیشتر می شد.

حالا ببینیم این خبری که ملت برایش لعنت می فرستند و وای می گویند و ابراز ناراحتی می کنند چیست؟

خبر سراسر تناقضی با تیتر «ارژنگ داودی در چهل و هشتیمن روز اعتصاب غذا به کما فرو رفت» در سایت رهانا که ادعا می کند خبرگزاری حقوق بشر ایران اسن، منتشر شده است. در ابتدای خبر اعلام می شود که حالت نیمه اغما برای این فرد رخ داده است. حالت نیمه اغما چیست؟ الله اعلم. سپس بیان می شود که وی در همین حالت نیمه اغما بنا بوده نامه ای امضا کند که از این کار امتناع ورزیده است! سبحان الله! آدم ها در کما امضا نمی کنند و درخواست امضا رد می کنند. آخرالزمان است! در انتهای خبر اشاره می شود که حال وی به حدی حاد است که قادر به باز کردن چشم ها نیست. بر فرض راست بودن خبر (!!!) حالت کما ترجمه اش می شود بازنکردن چشم؟! پس بیهوشی چیست؟ بیحالی و تحلیل رفتن توان بدن هم کماست دیگر؟

این خبرسازی ها و دروغ پردازی رسانه های سبز و کف و سوت زدن ها و ابراز خوشحال و ناراحتی و گریه کردن پیاده نظام آن ها در شبکه های اجتماعی بزرگترین معضلی است که حتی خود جوانان سبز را به فنا خواهد داد. برای همه دعا کنیم در این شب های مبارک. به نظرم خاصه این ها نیازمند دعای مومنین هستند.

جادی، وبلاگ نویسی که چند وقتی است به نیجریه مهاجرت کرده است، در جدیدترین پست وبلاگش با عنوان زنده باد شفافیت، نوشته است:

«آرشیو اطلاعات محرمانه نظامی آمریکا در شش سال گذشته روی ویکی لیکز است. این چیزیه که من دوست دارم (: از دروغ مسخره بدم می یاد ولی مدرک درست و حسابی که شفافیت رو ببره بالا بهترین چیز در دنیا است برام. ویکی لیکز رو قبلا هم معرفی کرده بودم: سایتی که اسناد محرمانه ای که به دست می یاره رو منتشر می کنه.
اگر می‌خواید بدونید چرا آمریکا شش سال است که در افغانستان «شکست خورده» می‌تونید به این ۹۱ هزار صفحه سند و ۲۰۰ هزار صفحه مراجعه کنید و به تاریخ جنگ نگاهی بندازید…»

نکته جالبی است. تصور کنید همین امروز وزارت کشور یا مثلاً وزارت دفاع ایران اطلاعات نیمه محرمانه یا محرمانه خود را روی وب سایت خودش قرار بدهد و اعلام کند که مثلاً ما فلان قدر توان نظامی داریم، فلان هزار موشک داریم، موشک هایی داریم که می توانیم تا فلان جا را مورد هدف قرار دهیم و … فکر می کنید واکنش امثال جادی چیست؟ آیا آن موقع هم این چنین برای کشورشان کف می زنند که احسنت! زنده باد شفافیت؟! یا این که پست می زنند و مدارک را فتوشاپی می خوانند و کشور و ملت و حاکمیت را به دروغگویی متهم می کنند؟ هنوز ماجرای مانور موشکی ایران و آن همه خودباختگی را در بین منتقدین و مخالفین و معاندین فراموش نکرده ایم. آن موشک هایی که مستند به هوا پرتاب شد فتوشاپی خوانده شد و دروغ و …. یا مثلاً ماجرای انتشار آرای حوزه های انتخابیه توسط وزارت کشور؛ آن روز هم جادی کف و سوت می زد؟ من که یادم نمی آید. کسی اگر یادش هست به ما هم اطلاع دهد! نه جادی جان! چشم تمدن غرب بدجوری کورتان کرده است رفیق. ما اینجا هر چه هم آمار و اسناد و … منتشر کنیم، کافی است غربی ها اشارتی کنند که این اسناد دروغ است. آن موقع دیگر نه تو کف می زنی و نه هم فکرانت.

پ.ن:

این مرض همه گیر سبزها و منتقدین جمهوری اسلامی است که هر چه غرب می گوید راست است و هر چه جمهوری اسلامی می گوید دروغ!